Β. Λύκος : Η Ελλάδα ως Ιφιγένεια, θυσιάζεται σ’ένα ενεργειακό «πεδίο βολής»

Η δημόσια διαβούλευση του νέου σχεδίου νόμου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας έρχεται σε μια στιγμή που η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει άλλες αυταπάτες. Η Κυβέρνηση παρουσιάζει την επιτάχυνση των ΑΠΕ ως μονόδρομο για τη μείωση του ενεργειακού κόστους και την πράσινη μετάβαση, ενώ το ίδιο το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας υποστηρίζει ότι οι ρυθμίσεις στοχεύουν στη μείωση της επιβάρυνσης των πολιτών. () Όμως η πραγματικότητα που βιώνουν τα ελληνικά νοικοκυριά είναι διαφορετική και πολύ πιο σκληρή. Αυτά υποστηρίζει μεταξύ άλλων, ο δρ. Ολοκληρωμένης Περιβαλλοντικής Διαχείρισης και ανεξάρτητος περιφερειακός σύμβουλος, Βασίλης Λύκος, μιλώντας στον 98.4 . Όπως υποστηρίζει, η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχει γεμίσει με ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά πάρκα και πλέον με μονάδες αποθήκευσης, χωρίς να έχει προηγηθεί ολοκληρωμένος χωροταξικός σχεδιασμός και χωρίς δίκαιη κατανομή των βαρών ανά Περιφέρεια. Περιοχές όπως η Εύβοια και συνολικά η Στερεά Ελλάδα έχουν μετατραπεί σε ζώνες υπερσυγκέντρωσης έργων, ενώ οι πολίτες συνεχίζουν να πληρώνουν από τα ακριβότερα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος στην Ευρώπη.

Το βασικό πρόβλημα δεν είναι μόνο περιβαλλοντικό. Είναι βαθιά κοινωνικό και οικονομικό. Το κόστος των επιδοτήσεων, των δικτύων μεταφοράς, των υποδομών αποθήκευσης και των εγγυημένων αποδόσεων προς τους επενδυτές μετακυλίεται τελικά στον τελικό καταναλωτή, άμεσα ή έμμεσα.

Οι Έλληνες καλούνται να χρηματοδοτήσουν μια μετάβαση που συχνά εξυπηρετεί πρώτα τα επενδυτικά σχήματα και μετά την κοινωνία.Το παρόν νομοσχέδιο, αντί να βάζει όρια, κινείται στη λογική της περαιτέρω επιτάχυνσης αδειοδοτήσεων και εγκαταστάσεων. Το ερώτημα είναι σαφές: πράσινη ανάπτυξη για ποιον και με ποιο τίμημα; Γιατί στο τέλος, τον λογαριασμό θα τον πληρώσουν ξανά οι Έλληνες πολίτες. Όλα αυτά την ώρα που στα Στενά του Ορμούζ, οδηγούμαστε σε παγκόσμιο ενεργειακά πνιγμό , με πολυεπίπεδες προεκτάσεις .