Β.Κοκοτσάκης : Η Ισπανική διαχείριση των πολύνεκρων δυστυχημάτων στα τρένα και η Ελληνική “πρωτοτυπία” στο έγκλημα των Τεμπών

 

Ο Βασίλης Κοκοτσάκης, ειδικός Δικαστικός πραγματογνώμονας σε θέματα πυρκαγιών, μιλάει στον 98.4 για την διαχείριση των δύο πολύνεκρων σιδηροδρομικών δυστυχημάτων στην Ισπανία το 2026 και υπογραμμίζει τις απαράβατες αρχές κάθε διεθνούς διερεύνησης :
Στεγανά μεταξύ των θεσμικών ρόλων, άμεση καραντίνα του τόπου του συμβάντος, απόλυτη διαφύλαξη των πειστηρίων και αυστηρός έλεγχος κάθε ενέργειας που θα μπορούσε να μολύνει την αποδεικτική τους αξία. Στα Τέμπη, όπως λέει, η σύγκριση αποκαλύπτει μια χαοτική θεσμική υστέρηση. Η επίσημη έκθεση του ΕΟΔΑΣΑΑΜ καταγράφει το αδιανόητο για διεθνή πρακτική. Δεν λήφθηκαν δείγματα χώματος, υλικών ή επιφανειών από το σημείο μηδέν, πριν τα συντρίμμια εκτοπιστούν άρον-άρον στο Κουλούρι. Η δειγματοληψία και μάλιστα από ένα ήδη λεηλατημένο πεδίο, την οποία εξαναγκάστηκαν να ζητήσουν οι οικογένειες των θυμάτων, έγινε στις 28 Μαρτίου 2023, δηλαδή 29 ημέρες μετά.

Το αποτέλεσμα; Χημικές αναλύσεις μη καταληκτικές, εξαιτίας της εγκληματικής χρονικής καθυστέρησης και της επιμόλυνσης του χώρου. Το επιστέγασμα αυτής της διαχείρισης αποτυπώνεται στα επίσημα έγγραφα της έρευνας. Η απομάκρυνση βεβαιωμένα 750 κυβικών μέτρων χωμάτων και συντριμμιών ,όπως καταγράφεται πλέον στην επίσημη κρατική πραγματογνωμοσύνη της Anubis και η μερική ασφαλτόστρωση του χώρου πραγματοποιήθηκαν ενώ η διερεύνηση βρισκόταν ακόμη σε εμβρυακό στάδιο.

Ο Βασίλης Κοκοτσάκης, εξηγεί, πως στο προχθεσινό δυστύχημα της Urda (Οκτώβριος 2026) μαρτυρίες επιβατών και βίντεο που επαληθεύτηκαν από διεθνή μέσα (όπως οι New York Times) έδειξαν ένα από τα επιβατικά βαγόνια που δέχτηκαν τη σφοδρή σύγκρουση να έχει τυλιχθεί σε πυκνούς καπνούς. Αυτή η φωτιά όμως ήταν συμβατική και προκλήθηκε σύμφωνα με τις αρχές ε από βραχυκυκλώματα στα ηλεκτρικά συστήματα της καμπίνας και από την ανάφλεξη των εσωτερικών υλικών (πλαστικά, καθίσματα, αποσκευές) λόγω της τριβής και των σπινθήρων. Μια φωτιά φυσιολογική που σβήστηκε άμεσα.
Παρά τη σφοδρότητα της σύγκρουσης, δεν δημιουργήθηκε η εκρηκτική πυρόσφαιρα (fireball) που είδαμε στα Τέμπη. Δεν υπήρξε, δηλαδή, ακαριαία έκρηξη χημικού/καυσίμου νέφους που να καταπιεί το πεδίο σε δευτερόλεπτα, ακριβώς επειδή ΕΔΩ τα έλαια σιλικόνης των μετασχηματιστών λειτούργησαν ως κατασταλτικός παράγοντας όπως είναι κατασκευασμένα, εμποδίζοντας το καταστροφικό “atomization” διασκορπισμό σε μορφή αεροζόλ. Όπως μάλιστα αναλυτικά τονίζει :
” Ακριβώς εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο επιστημονικό και ηθικό παράδοξο της ελληνικής διερεύνησης στα Τέμπη .
Σύμφωνα με τα πορίσματα των διορισμένων από το κράτος πραγματογνωμόνων και τις εκθέσεις που κατατέθηκαν, προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η γιγαντιαία πυρόσφαιρα στα Τέμπη προκλήθηκε από την ανάφλεξη των ελαίων σιλικόνης των μετασχηματιστών των δύο ηλεκτρομηχανών. Για να στηριχθεί αυτό το αφήγημα, οι διορισμένοι ειδικοί ισχυρίστηκαν ότι οι ακραίες συνθήκες της σύγκρουσης (σφοδρή πίεση, ηλεκτρικά τόξα 25.000 Volt και πλήρης εκτίναξη του υλικού σε μορφή σταγονιδίων) ανάγκασαν το έλαιο σιλικόνης να συμπεριφερθεί με τρόπο που ξεπερνά τις εργαστηριακές και διεθνείς του προδιαγραφές.
Στην πραγματικότητα, αυτή η θεωρία απαιτεί από το έλαιο σιλικόνης να «αλλαξοπιστήσει» χημικά:Ενώ το υλικό αυτό επιλέγεται παγκοσμίως από τους κατασκευαστές τρένων (όπως η Siemens και η Alstom) ακριβώς επειδή έχει εξαιρετικά υψηλό σημείο καύσης και δεν δημιουργεί πυρόσφαιρες, στην ελληνική εκδοχή παρουσιάστηκε ως το «ιδανικό καύσιμο» , αλλά προσέξτε μόνο για εσωτερική κατανάλωση.Δεν τολμήσαμε να το δώσουμε ως απόδειξη στους διεθνείς οργανισμού ασφαλείας σιδηροδρόμων και καταλαβαίνετε το γιατί.
Τόσο το ισπανικό δίκτυο υψηλής ταχύτητας όσο και το ελληνικό δίκτυο λειτουργούν ακριβώς με την ίδια ηλεκτρική τάση: 25.000 Volt (25 kV) εναλλασσόμενου ρεύματος (AC) στα 50 Hz. Όταν δύο σύγχρονες ηλεκτρομηχανές συγκρούονται μετωπικά ή οπίσθια με εκατοντάδες χιλιόμετρα την ώρα, οι νόμοι της Φυσικής είναι παγκόσμιοι ίδιοι και απαράλλακτοι: Τα ηλεκτρικά τόξα είναι αναπόφευκτα παντού. Κατά τη σύγκρουση, τα παντογραφικά συστήματα που παίρνουν ρεύμα από τα καλώδια σπάνε, βραχυκυκλώνουν και δημιουργούν τεράστια ηλεκτρικά τόξα χιλιάδων Volt, είτε αυτό συμβαίνει στη Λάρισα είτε έξω από τη Μαδρίτη.
Οι μετασχηματιστές ισχύος δέχονται το ίδιο βίαιο μηχανικό σοκ και την ίδια έκθεση σε σπινθήρες υψηλής τάσης σε κάθε ανάλογο σιδηροδρομικό ατύχημα στον κόσμο.
Λέω λοιπόν ότι η ειδοποιός διαφορά δεν βρίσκεται στο αν δημιουργήθηκε ηλεκτρικό τόξο, αλλά στο τι βρήκε να κάψει ή να αναφλέξει πιο σωστά ,αυτό το τόξο όταν απελευθερώθηκε. Στην Ισπανία και στον υπόλοιπο κόσμο το ηλεκτρικό τόξο των 25.000 Volt χτυπά τις δεξαμενές των μετασχηματιστών. Τα έλαια σιλικόνης, λόγω των προδιαγραφών τους, αρνούνται να δημιουργήσουν εκρηκτικό νέφος (πυρόσφαιρα). Λειτουργούν ως ασπίδα. Το αποτέλεσμα είναι μηδενική έκρηξη χημικού τύπου.

Στην Ελλάδα σύμφωνα με το επίσημο πανηγυρικό αφήγημα για τα Τέμπη , οι διορισμένοι πραγματογνώμονες αλλά και κάποιοι άλλοι , προσπάθησαν να μας πείσουν ότι το ελληνικό ηλεκτρικό τόξο είχε κάποιες… ιδιότητες που μετέτρεψαν ένα αποδεδειγμένα βραδυφλεγές, πυρίμαχο υλικό σε δυναμίτη, προκαλώντας μια ακαριαία πυρόσφαιρα δεκάδων μέτρων.
Η απλή λογική και η διεθνής εμπειρία δείχνουν το προφανές ότι τα ηλεκτρικά τόξα δεν είναι επιλεκτικά. Προφανώς όπως φαίνεται η ύλη που κάηκε στα Τέμπη ήταν επιλεκτική.
Όπως έχουμε ήδη αναλύσει στα Τέμπη το ηλεκτρικό τόξο των 25.000 Volt υπήρξε πράγματι ως πηγή ανάφλεξης. Αλλά για να παραχθεί αυτή η συγκεκριμένη, τρομακτική πυρόσφαιρα, το τόξο δεν βρήκε μπροστά του μόνο τα έλαια σιλικόνης των μετασχηματιστών, βρήκε μια άλλη, εξαιρετικά πτητική και εύφλεκτη ύλη, η οποία δεν θα έπρεπε να βρίσκεται εκεί.
Αυτό έπρεπε να ερευνηθεί και δεν έγινε και ίσως το μυστικό να ήταν στα 750 κυβικά μέτρα χώματος (και όχι 300) που μάλλον έπρεπε να εξαφανιστούν «άρον-άρον» και γιαυτό απομακρύνθηκαν….”