Κ. Λουκόπουλος : Αφήγημα νίκης του Τράμπ ή στρατηγικό αδιέξοδο;

Ο αντιστράτηγος ε.α. και γεωστρατηγικός αναλυτής Κωνσταντίνος Λουκόπουλος , μιλώντας σήμερα στον 98.4 ανέλυσε γιατί η ενδεχόμενη κατάληψη των τριών νησιών στα Στενά του Ορμούζ ή βορειότερα του ενεργειακής σημασίας για το Ιράν του νησιού Χάργκ , από μόνα τους πέραν του υψηλού επιχειρησιακού ρίσκου , εκτός από επικοινωνιακή επιτυχία , στη πράξη δεν λένε τίποτα , ακόμη κι αν εισχωρήσουν οι ΗΠΑ 20-30 χλμ από τις Ιρανικές ακτές, αφού έτσι μπορεί να εξελιχθεί σε πόλεμο εξάντλησης μεταξύ αντιπάλων, με μακροχρόνια προέκταση για την οποία το Ιράν φαίνεται ότι έχει προετοιμαστεί χρόνια πίσω. Ο κ. Λουλόπουλος εκτιμά ότι με το κλείσιμο των αγορών διεθνώς την Παρασκευή , όλα είναι ανοιχτά το ερχόμενο Σαββατοκύριακο. Όπως λέει όμως, στη στρατηγική ανάλυση, μια νίκη ορίζεται με περίσσια σαφήνεια! Νίκη έχουμε όταν επιτυγχάνονται οι πολιτικοί και στρατηγικοί στρατιωτικοί στόχοι έτσι ώστε να επιβληθεί  η πολιτική θέληση  του ενός αντιπάλου στον άλλον. Έχει συμβεί αυτό άραγε; Επισημαίνεται επιπροσθέτως ότι ένας πόλεμος μπορεί να τελειώσει και με έναν συμβιβασμό όταν οι εμπόλεμοι κρίνουν ότι το κόστος των παραχωρήσεων είναι μικρότερο από το κόστος της συνέχισης του και αποκλείεται μία θετικότερη έκβαση. Αναπόδραστα λοιπόν μετά την διακήρυξη νίκης του Τραμπ και την δήλωση ότι “κάνουμε ότι θέλουμε στο Ιράν, το καθεστώς έχει… αλλάξει και επιζητεί εναγωνίως μία συμφωνία τίθεται  μία σειρά απλών προβληματισμών για  κατανόηση της παρούσας κατάστασης” . στην  περίπτωση του Ιράν, δεν διαφαίνεται μια καθαρή και αδιαμφισβήτητη επιβολή όρων. Αντιθέτως, η εικόνα παραπέμπει σε ένα σύνθετο στρατηγικό αδιέξοδο. Το Ιράν διατηρεί τη θεσμική του συνοχή, τον έλεγχο των κρατικών μηχανισμών, επηρεάζει όλο τον Κόλπο,  έχει ακόμα την δυνατότητα αντίδρασης με πλήγματα υψηλού κόστους και συνεχίζει να προκαλεί παγκόσμια ενεργειακή και οικονομική αναταραχή. Η όποια αδιαμφισβήτητη στρατιωτική αποδυνάμωση του δεν έχει οδηγήσει σε πολιτική υποχώρηση. Αυτή η κατάσταση οδηγεί την  Ουάσιγκτον σε ένα στρατηγικό δίλημμα. Είτε αποκλιμάκωση χωρίς εμφανή επιτυχία με ότι αυτό σημαίνει είτε περαιτέρω κλιμάκωση με υψηλό ρίσκο γενικευμένης σύρραξης και επιδείνωση της παγκόσμιας ενεργειακής και οικονομικής αναταραχής. Η ανάπτυξη των δύο Τακτικών Συγκροτημάτων των Πεζοναυτών των ΗΠΑ αλλά και μέρος της 82^ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας στην περιοχή του Θεάτρου Επιχειρήσεων συνιστά αναντίρρητα σαφές μήνυμα  ετοιμότητας για ενδεχόμενη χερσαία επιχείρηση υψηλής εντάσεως. Η παρουσία τους ενισχύει την στρατιωτική πίεση  αλλά ταυτόχρονα αυξάνει τον κίνδυνο άμεσης και ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης με τεράστιο κόστος. Πρόκειται για την λεγόμενη παγίδα κλιμάκωσης όπου ο ισχυρότερος «ρίχνει» στον πόλεμο μέσα και δυνατότητες με σκοπό να κυριαρχήσει καταβάλλοντας υψηλό κόστος αλλά με περιορισμένα κέρδη.