Ελ . Μοσχούς : Η αλήθεια για του ιδιώτες εργαστηριακούς ιατρούς και η “ζούγκλα” της αγοραίας υγείας

Η Ελευθερία Μοσχούς,  Ιατρός Βιοπαθολόγος και Πρόεδρος των εργαστηριακών ιατρών Ελλάδος ( ΣΥΝ.ΕΡΓΑΣ.ΙΑ.), μιλάει στον 98.4 με αφορμή την επιστολή του συλλόγου προς τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο αλλά και τους κατά τόπους ιατρικούς συλλόγους της χώρας, με την οποία ζητάει  να τους κοινοποιηθούν τα αδειοδοτημένα Βιοπαθολογικά Ιατρεία, καθώς και οι δηλωμένοι Επιστημονικά Υπεύθυνοι Ιατροί, προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια “χαρτογράφηση” της νόμιμης λειτουργίας των εργαστηρίων και να εντοπιστούν περιπτώσεις που “χρήζουν ελέγχου”. Όπως σημειώνει,

το άρθρο 38 του ν. 4771/2021 είναι απολύτως σαφές: για κάθε ιδιωτικό φορέα ΠΦΥ, συμπεριλαμβανομένων των διαγνωστικών εργαστηρίων, ορίζεται επιστημονικά υπεύθυνος ιατρός αντίστοιχης ειδικότητας και η φυσική παρουσία του ίδιου ή του νόμιμου αντικαταστάτη του είναι υποχρεωτική καθ’ όλο το ωράριο λειτουργίας του φορέα. Την ίδια στιγμή, το ισχύον πλαίσιο του Π.Δ. 84/2001, όπως τροποποιήθηκε, επιτρέπει τη χορήγηση βεβαίωσης λειτουργίας και σε φυσικά πρόσωπα που δεν είναι ιατροί, υπό την προϋπόθεση ότι ορίζεται επιστημονικά υπεύθυνος ιατρός, καθώς και σε νομικά πρόσωπα. Η επιχειρηματική ιδιοκτησία ενός φορέα ΠΦΥ μπορεί να είναι νόμιμη. Η λειτουργία του όμως ΧΩΡΙΣ την απαιτούμενη φυσική  παρουσία του επιστημονικά υπεύθυνου ιατρού, δεν είναι. Όπως τονίζει, εδώ τίθενται σοβαρά ερωτήματα:

Υπάρχουν εργαστήρια που λειτουργούν χωρίς την απαιτούμενη φυσική παρουσία του Επιστημονικά Υπευθύνου; ΦΥΣΙΚΑ πάρα πολλά

Υπάρχουν ιατροί που εμφανίζονται ως επιστημονικά υπεύθυνοι σε πολλαπλά ιατρεία με ωράρια που στην πράξη δεν ανταποκρίνονται στη λειτουργία τους; Δηλώνεται ωράριο πχ. 07:00 -09:00 στο ένα ιατρείο, 09:-00-11:00 στο άλλο 11:00-13:00 στο τρίτο και πάει λέγοντας. Οφθαλμοφανής η “απάτη”

Πώς είναι δυνατόν ένας ιατρός να έχει δηλωμένη επιστημονική ευθύνη σε διαφορετικές περιοχές – νομούς της χώρας και να διασφαλίζει πραγματική φυσική παρουσία και εποπτεία; Δια διακτινισμού;

Ποιοι ελέγχουν ότι η δηλωμένη επιστημονική ευθύνη ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;

Δεν καταγγέλλουμε. λέει ,  συλλήβδην πρόσωπα ή επιχειρήσεις, αλλά ζητούμε έλεγχο εκεί όπου υπάρχουν ενδείξεις παραβίασης της νομοθεσίας.

Όλα αυτά συμβαίνουν , επισημαίνει η κ. Μοσχούς, την ώρα που ο εργαστηριακός ιατρός εργάζεται και δεν πληρώνεται!

Εδώ και χρόνια ο εργαστηριακός ιατρός βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα καθεστώς κλειστού προϋπολογισμού, clawback και rebate (μνημονιακά μέτρα που συνεχίζουν να εφαρμόζονται σε εποχές εκτός μνημονίων κι εποχές “παχέων αγελάδων” σύμφωνα με τα λεγόμενα του Υπουργού Υγείας: ζούμε καλύτερα από ποτέ!). Ο εργαστηριακός ιατρός εκτελεί τις εξετάσεις, πληρώνει το κόστος της, απασχολεί προσωπικό, χρησιμοποιεί εξοπλισμό και αναλώσιμα και στο τέλος δεν γνωρίζει ποιο μέρος της δεδουλευμένης εργασίας του θα αποζημιωθεί πραγματικά.

Ο κλειστός προϋπολογισμός από τη μία και η αυξημένη ζήτηση/δαπάνη (αλόγιστη υπερσυνταγογράφηση – εκατοντάδες εξετάσεις συνταγογραφούμενες ΧΩΡΙΣ καμμία διαγνωστική αξία) από την άλλη δημιουργούν την υπέρβαση που στη συνέχεια μετακυλίεται στον εργαστηριακό ιατρό.Αν η Πολιτεία δεν μπορεί ή δεν θέλει να ελέγξει αποτελεσματικά την υπερσυνταγογράφηση και την προκλητή ζήτηση, δεν μπορεί να ζητά από τον εργαστηριακό ιατρό να χρηματοδοτεί το σύστημα υγείας από την τσέπη του