Δημ. Μηλάκας : Η αποκλιμάκωση θα έρθει με παγίδα διαλόγου για παραχωρήσεις

Συντάκτης: την 16 Οκτωβρίου 2020

Ο αρχισυντάκτης στο ‘Ποντίκι» Δημήτρης Μηλάκας, μιλώντας στον 98.4 αφού διευκρίνισε ότι η κατάσταση στα ελληνοτουρκικά με την επιθετική πολιτική της Τουρκίας, είναι προϊόν διεργασιών από την πλευρά της και ολιγωριών από την δική μας , ήδη από το 2002. Όπως είπε , η σημερινή ένταση είναι πιο σοβαρή και από τον Αύγουστο, αλλά οι αναφορές Γεραπετρίτη για «κόκκινη γραμμή» στα 6ν.μ. προετοιμάζουν ήδη ένα κλίμα παραχωρήσεων που θα το βρούμε μπροστά μας στο μέλλον, όσο δεν αντιπαραβάλεις στην Τουρκία πειστικές απαντήσεις στο πεδίο για το πώς εννοείς την διαφύλαξη της κυριαρχίας και των κυριαρχικών σου δικαιωμάτων, έχοντας παραδώσει στη ουσία τις δυνατότητες σου , με δικού σου αίτημα, στην μεσολάβηση χωρών όπως η Γερμανία. Η επιστροφή του τουρκικού ερευνητικού «Oruc Reis» και των πολεμικών πλοίων που το συνοδεύουν νότια μεταξύ Ρόδου και Καστελλόριζου αποσκοπεί στο να περιορίσει τις επιλογές και τον χρόνο των ελληνικών αντιδράσεων. Με την τουρκική δραστηριότητα, η οποία με βάση τη Navtex θα εξελιχθεί σε θαλάσσιες περιοχές μόλις έξω από τα χωρικά ύδατα (6 μίλια) των νησιών, η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με τρεις επιλογές: ● Θα αφήσει το «Oruc Reis» να δημιουργήσει τετελεσμένα σε χώρο ελληνικής κυριαρχίας έστω πέρα από τα 12 μίλια των ακτών της Ρόδου και του Καστελλόριζου; ● Θα προσέλθει απειλούμενη στο διπλωματικό τραπέζι για μια διαπραγμάτευση εφ’ όλης της ύλης; ● Θα καταφύγει μήπως στο ύστατο μέσο, δηλαδή τις ένοπλες δυνάμεις, προκειμένου να υπερασπιστεί την κυριαρχία και τα δικαιώματα της χώρας στην περιοχή; Καμιά από όσες επιλογές έχουν απομείνει στην ελληνική κυβέρνηση δεν έχει θετικό πρόσημο. Οι δύο πρώτες συνεπάγονται βαρύτατο πολιτικό κόστος, ενώ η τρίτη, αυτή της στρατιωτικής αντίδρασης, βάζει στην εξίσωση τόσους αστάθμητους παράγοντες (διάρκεια, έκβαση της σύρραξης, το πλαίσιο της παρέμβασης για την απεμπλοκή) ώστε ουσιαστικά «απαγορεύει» στην κυβέρνηση την ανάληψη της πρωτοβουλίας για ένα τέτοιο ρίσκο. Η προφανής ελληνική αδυναμία πολύ απλά σημαίνει ότι η ήττα έχει ήδη καταγραφεί στο διπλωματικό τραπέζι. Για την ακρίβεια αυτή η ήττα είναι το αποτέλεσμα άστοχων επιλογών δεκαετιών, με σημείο καμπής την κρίση των Ιμίων και ό,τι την ακολούθησε. Αποτέλεσμα της δύσκολης θέσης (σε στρατιωτικό και διπλωματικό επίπεδο) που βρίσκεται η ελληνική κυβέρνηση είναι το αίτημα για διαμεσολάβηση (ή η αποδοχή της προσφοράς διαμεσολάβησης) προς τη Γερμανία. Όταν ο όποιος διαμεσολαβητής ακούει την επίσημη θέση της μίας πλευράς (της ελληνικής) ότι η μόνη διαφορά προς συζήτηση με την Τουρκία είναι η υφαλοκρηπίδα και την άλλη πλευρά (Τουρκία) να θέτει στο τραπέζι σειρά ζητημάτων, η υπόθεση ήδη έχει χαθεί. Μάλιστα, αν αυτή η διαμεσολάβηση στα πρώτα της στάδια εξελίσσεται «μυστικά» και αν επιπροσθέτως τα όσα έχουν ειπωθεί έχουν διατυπωθεί σε «έγγραφο κατανόησης», τότε ο δρόμος προς το τραπέζι των συνομιλιών γίνεται ολισθηρός για την πλευρά που δεν ζητάει τίποτε πέρα από τη «γνωμάτευση» ενός Διεθνούς Δικαστηρίου. Η άλλη (η τουρκική) πλευρά ζητάει τα «πάντα» και ξεκαθαρίζει δημοσίως σε κάθε ευκαιρία, προς κάθε κατεύθυνση, ότι τα ελληνοτουρκικά προβλήματα (και) στην ανατολική Μεσόγειο δεν είναι νομικά, αλλά αμιγώς πολιτικά, καθώς «τίποτε δεν μπορεί να γίνει στην περιοχή ερήμην της Τουρκίας». Η τουρκική ηγεσία, πολύ πριν από την εμφάνιση του Ερντογάν, έχει ξεκάθαρα διατυπώσει ότι κανένα διεθνές δίκαιο, κανένας νόμος και καμία δύναμη δεν μπορεί να περιορίσει τα τουρκικά δικαιώματα στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο…


Απόψεις Αναγνωστών

Αφήστε Απάντηση

Η διεύθυνση email σας δε θα δημοσιευθεί.Τα υποχρεωτικά πεδία μαρκάρονται με *



Radio 984

Η ενημέρωση δίπλα σου

Current track
Title
Artist