Γ. Στειακάκης : Κράτος ισχύος ή κράτος δικαίου;

Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα στθις ημέρες μας, λέει ο γνωστός Ηρακλειώτης ποινικολόγος Γιώργος Στειακάκης, μιλώντας στον 98.4 , με αφορμή μια σειρά υποθέσεων με έντονο νομικό ενδιαφέρον, όπως το έγκλημα της Marfin , η εν ψυχρώ βολές εκτέλεσης από αστυνομικούς σε 20χονο στο Άργος, αλλά και η υπόθεση του λευκού κολάρου με τις υποκλοπές και το predator . Όπως σημειώνει κράτος δικαίου σε μια χώρα με γενικευμένη την κοινωνική και πολιτική παρακμή, χωρίς ενδιαφέρον για τους αδύναμους και αναδιανομή εισοδήματος, σημαίνει διεύρυνση των ανισοτήτων , εργαλειοποίηση θεσμών και επιβολής δια αυτών μίας βούλησης που ικανοποιεί μια κοινή γνώμη εθισμένη στην ισχύ με “αιμοβόρικες” διαθέσεις, αντί για την επικράτηση ενός κράτους δικαίου προς υπεράσπιση συλλογικών και ατομικών δικαιωμάτων των πολλών. Όπως λέει, είκοσι μία σφαίρες, ένας 20χρονος νεκρός. Αυτά είναι τα αδιαμφισβήτητα δεδομένα. Και όσο κι αν επιχειρείται να «στρογγυλευτεί» η εικόνα με διοικητικές διατυπώσεις και πολιτικές εξηγήσεις, η ουσία δεν αλλάζει, μια ανθρώπινη ζωή χάθηκε από αστυνομικά πυρά, Δεν είναι λίγοι, σημειώνει ο κ. Στειακάκης,  εκείνοι που διαπιστώνουν ότι η κρατική πυγμή εμφανίζεται με διαφορετική ένταση, ανάλογα με το ποιος βρίσκεται απέναντι. Η εικόνα είναι γνώριμη. Οι επιχειρήσεις εντυπωσιασμού στήνονται εύκολα απέναντι στους αδύναμους, στους μετανάστες, στους διαδηλωτές, σε όσους δεν διαθέτουν πολιτική ή οικονομική ισχύ. Εκεί οι μηχανισμοί λειτουργούν με ταχύτητα, αποφασιστικότητα και πολλές φορές με υπερβάλλοντα ζήλο. Η Μαρφίν απαιτεί αλήθεια, όχι επικοινωνία . Δεκαέξι χρόνια μετά τη δολοφονική επίθεση στη Μαρφίν, κάθε ουσιαστική εξέλιξη στην έρευνα είναι καλοδεχούμενη. Οι οικογένειες των θυμάτων δικαιούνται να μάθουν ποιοι ευθύνονται.Η προϋπόθεση, όμως, είναι μία. Οι ανακοινώσεις να στηρίζονται σε στοιχεία και όχι στην ανάγκη διαμόρφωσης της πολιτικής επικαιρότητας.Η δημοκρατία δεν δοκιμάζεται μόνο όταν διαπράττονται εγκλήματα. Δοκιμάζεται κυρίως από τον τρόπο που τα αντιμετωπίζει η Πολιτεία.Η ισχύς του κράτους δεν αποδεικνύεται από τον αριθμό των συλλήψεων, ούτε από τη σκληρότητα των επιχειρήσεων. Αποδεικνύεται όταν ο νόμος εφαρμόζεται με την ίδια συνέπεια απέναντι στον ισχυρό και στον αδύναμο, στον ένστολο και στον πολίτη, στον εργοδότη και στον εργαζόμενο.Γιατί το κράτος δικαίου δεν μπορεί να λειτουργεί επιλεκτικά. Ή ισχύει για όλους ή, αργά ή γρήγορα, παύει να είναι κράτος δικαίου.Αίσθηση προκαλούν τέλος, τα όσα αναφέρει γύρω από τις εξελίξεις στην υπόθεση των υποκλοπών και του predator, σημειώνοντας ότι η υπόθεση αυτή όσο κι αν κάποιοι σήμερα δείχνουν να βολεύονται, έχει μπροστά της μεγάλο χρονικό εύρος για να φτάσει σε παραγραφή, άρα τίποτα δεν κλείνει απλά για λόγους χρονικής συγκυρίας και πολιτικών υπολογισμών.