«Παπανικολάου – Παχιαδάκη: «Οι κίνδυνοι της εξοικείωσης με τη βία»
Written by Αγγέλα Δουλγεράκη on 3 Ιουλίου 2026
Τόση είναι η εξοικείωση, ανάλυση, μεθόδευση κινήσεων από πλευράς δραστών, άλλοθι και υπερασπιστικών γραμμών, στα περιστατικά βίας, που διερωτάται κάποιος με βάση την κοινή λογική ποια είναι η συνεισφορά σε νοήμονα όντα, σε ευάλωτους ανθρώπους, ταλαιπωρημένους, ενίοτε φοβισμένους, κυρίως σε παιδιά και ηλικιωμένους. Ποια είναι η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο.
«Η αλήθεια και μόνο η αλήθεια. Το φως σε κάθε τραγωδία», θα ήταν η πιθανή απάντηση.
Η δράση ωστόσο, οι λεπτομέρειες της πράξης της κακοποίησης και του βασανισμού που ωφελούν, θα ήταν το επόμενο ερώτημα, καθώς η προσοχή μετατοπίζεται από το έγκλημα στη μεθόδευση του δράστη, προκαλώντας το κοινό αίσθημα που είτε αντιδρά, είτε εξοικειώνεται, είτε μιμείται, αλλά κυρίως αυτοπαγιδεύει και αυτοπαγιδεύετε, ενίοτε.
Προκαλεί σειρά αρνητικών σκέψεων και δράσεων όπως επισημαίνουν Νίκος Παπανικολάου, κλινικός ψυχολόγος και Μαίρη Παχιαδάκη, πρόεδρος του Συνδέσμου Γυναικείων Σωματείων, ξενώνα κακοποιημένης γυναίκας και παιδιού .
«Η συνεχής έκθεση της κοινωνίας σε περιστατικά βίας έχει δημιουργήσει ένα ανησυχητικό φαινόμενο: τη σταδιακή εξοικείωση με το ακραίο. Ειδήσεις για δολοφονίες, ενδοοικογενειακή βία και εγκληματικές πράξεις καταλαμβάνουν πλέον καθημερινά τον δημόσιο διάλογο, όχι μόνο ως γεγονότα αλλά και ως αντικείμενο εκτεταμένης ανάλυσης» επισημαίνουν ενδεικτικά με τη Μαίρη Παχιαδάκη να τονίζει: «Να εξαφανίσουμε το κακό δεν μπορούμε. Να ενισχύσουμε όμως το καλό κι να αποτρέψουμε κινδύνους μπορούμε».
