Αναστ. Λαυρέντζος : Η Ελλάδα πεθαίνει δημογραφικά, αλλά πληρώνει τους δανειστές στην ώρα τους

Ο Αναστάσιος Λαυρέντζος  μιλάει στον 98.4 για την πλήρη απουσία στο δημόσιο διάλογο του δημογραφικού ζητήματος της χώρας την ώρα που για την Ελλάδα είναι διαπιστωμένο, πως αποτελεί το Νο1 υπαρξιακό της ζήτημα. Ο κ. Λαυρέντζος που έχει  εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στον τομέα Διαχείρισης Κινδύνων σε μεγάλους ελληνικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, είναι ο συγγραφέας των βιβλίων  «Η Θράκη στο μεταίχμιο» και «Σιωπηρή Άλωση – Το Δημογραφικό και το Μεταναστευτικό πρόβλημα της Ελλάδας». Όπως τονίζει μεταξύ άλλων, έχουμε νέα μείωση στις  γεννήσεις στην Ελλάδα το 2025, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ. Συγκεκριμένα, οι γεννήσεις μειώθηκαν κατά 4,2% σε σχέση με το 2024, καθώς ο αριθμός τους υποχώρησε από τα 68.467 παιδιά σε μόλις 65.594.Πρόκειται για το επόμενο βήμα  ή μάλλον για το επόμενο άλμα στον δημογραφικό κατήφορο της χώρας. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν, αφού το δημογραφικό έχει προ πολλού αφεθεί στην τύχη του. Άλλωστε, το βασικό επίτευγμα, το οποίο προβάλλει αυτόν τον καιρό η κυβέρνηση, είναι ότι πληρώνει τους δανειστές πριν από την ώρα τους.

Και είναι πράγματι “επίτευγμα” αυτό σε μια φτωχοποιημένη χώρα, η οποία έχει φτάσει να είναι, σε όρους αγοραστικής δύναμης, η δεύτερη πιο φτωχή χώρα στην Ευρώπη. Όμως η κυβέρνηση επιτυγχάνει πλεονάσματα, επειδή είναι ο βασικός κερδοσκόπος του πληθωρισμού. Μέσω των εμμέσων φόρων, και κυρίως του ΦΠΑ, το κράτος είναι συνεταίρος των πάντων· κάθε άνοδος τιμών συνεπάγεται και αύξηση εσόδων. Ήτοι, δημοσιονομικό πλεόνασμα, όπως δεσμεύτηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο εγγυάται την πρόωρη πληρωμή των δανειστών από την παρούσα κυβέρνηση ΝΔ, διότι “το κράτος έχει συνέχεια”.

Το πολιτικό σύστημα της χώρας ποτέ δεν έθεσε στο κέντρο της δημόσιας συζήτησης το γεγονός ότι η χώρα πεθαίνει. Το δημογραφικό το θυμάται μόνον όταν είναι να δικαιολογήσει την πολιτική ανοικτών συνόρων στο μεταναστευτικό. Τέτοια είναι τα επιτεύγματα της κυβέρνησης και των λοιπών κομμάτων εξουσίας, που στερούνται εθνικού οράματος και αίσθησης ιστορικής ευθύνης. Διότι ποια αίσθηση ιστορικής ευθύνης έχει ένα πολιτικό σύστημα που βλέπει τον πληθυσμό της χώρας να μειώνεται για 17η συνεχόμενη χρονιά και αυτοεπαινείται ότι πληρώνει τους δανειστές πριν από την ώρα τους; Ή, ως (βουβή) αντιπολίτευση, βγάζει πού και πού κανέναν υποκριτικό αναστεναγμό ανησυχίας για το δημογραφικό;