Άλκης Καλαμπόκης: «Εξαγωγές σε τεντωμένο σχοινί με παγκόσμιες αναταράξεις και ελληνικές προκλήσεις»

Αύξηση κόστους, γεωπολιτική αστάθεια και νέες αγορές διαμορφώνουν ένα δύσκολο αλλά κρίσιμο τοπίο για την ελληνική οικονομία»

«Η ελληνική εξαγωγική δραστηριότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σύνθετο και ολοένα δυσκολότερο διεθνές περιβάλλον, όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις, το αυξημένο κόστος μεταφοράς και ενέργειας, αλλά και οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες επηρεάζουν άμεσα την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων» λέει στο Ράδιο 98.4 ο Πρόεδρος των Εξαγωγέων της χώρας Άλκης Καλαμπόκης.
Επισημαίνει παράλληλα, ότι παρά τις ανησυχίες, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφα αρνητική.
Σε περιφερειακό επίπεδο, όπως στην Κρήτη, η έκθεση στις αγορές της Μέσης Ανατολής παραμένει περιορισμένη. Ενδεικτικά, οι εξαγωγές της Κρήτης προς τις συγκεκριμένες χώρες ανήλθαν περίπου σε 10,5 εκατ. ευρώ το 2024 και σε 6,5 εκατ. ευρώ στο εννεάμηνο του 2025, σε σύνολο εξαγωγών που αγγίζει τα 727 εκατ. ευρώ. Μεγέθη που δείχνουν ότι, τουλάχιστον άμεσα, η επίδραση είναι σχετικά μικρή.

Σε εθνικό επίπεδο, αντίθετα, η εικόνα διαφοροποιείται. Οι ελληνικές εξαγωγές προς χώρες της Μέσης Ανατολής –όπως το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Λίβανο και τη Σαουδική Αραβία– φτάνουν τα 3 δισ. ευρώ, καθιστώντας την περιοχή σημαντικό εμπορικό εταίρο. Αστάθεια που κι εκεί δημιουργεί ανησυχίες κυρίως σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα.
Όπως λέει ο Άλκης Καλαμπόκης το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στο αυξανόμενο κόστος. Η αναγκαστική αλλαγή δρομολογίων στη ναυτιλία, με πολλά πλοία να κάνουν τον περίπλου της Αφρικής, έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερους χρόνους μεταφοράς, έλλειψη κοντέινερ και σημαντική αύξηση των ναύλων και των ασφαλίστρων.
Παράλληλα, η άνοδος των τιμών ενέργειας επιβαρύνει περαιτέρω το συνολικό κόστος παραγωγής και διάθεσης των προϊόντων.
Ιδιαίτερα κρίσιμο είναι και το ζήτημα των λιπασμάτων, μεγάλο μέρος των οποίων σχετίζεται με την περιοχή του Περσικού Κόλπου. Περίπου το 40% της παγκόσμιας παραγωγής και το 50% της διακίνησης περνά από τη συγκεκριμένη ζώνη, γεγονός που δημιουργεί κινδύνους ελλείψεων και ανατιμήσεων. Για μια αγροτική οικονομία όπως η ελληνική, και ειδικά για περιοχές όπως η Κρήτη, αυτό μεταφράζεται σε αυξημένο κόστος παραγωγής και πιθανές πιέσεις στις τιμές των τροφίμων.
Την ίδια στιγμή, αυξήσεις καταγράφονται και στις πρώτες ύλες που σχετίζονται με το πετρέλαιο, όπως τα πλαστικά και τα υλικά συσκευασίας. Το αποτέλεσμα είναι μια αλυσιδωτή επιβάρυνση που τελικά μεταφέρεται τόσο στις διεθνείς αγορές όσο και στον Έλληνα καταναλωτή.